Τα ονόματα των Πλανητών συχνά θεωρούνται τυχαία, όμως η ιστορία τους αποκαλύπτει μια βαθιά σύνδεση ανάμεσα στην αρχαία παρατήρηση και τις φυσικές ιδιότητες των ουράνιων σωμάτων. Κάθε ονομασία αποτελεί ένα κλειδί αποσυμβολισμού που ενώνει την επιστήμη με τη μυθολογία, αποδεικνύοντας πως οι Πλανήτες είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ενέργεια του ονόματός τους.
της Ελίνας Βατικιώτη
Η Αρχαία Σοφία και η Παρατήρηση
Στην αρχαιότητα, οι άνθρωποι παρατηρούσαν τον ουρανό με δέος και ιδιαίτερη προσήλωση. Οι πλανήτες που ήταν ορατοί με γυμνό μάτι ήταν πέντε. Αυτοί ήταν ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος.
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν επέλεξαν τυχαία αυτά τα ονόματα. Μελέτησαν προσεκτικά την κίνηση, το χρώμα και τη φωτεινότητα κάθε ουράνιου σώματος. Έτσι, ανακάλυψαν εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στους πλανήτες και τις θεότητες του Ολύμπου. Κάθε όνομα κρύβει μέσα του την ίδια την ουσία του πλανήτη.
Ο Ήλιος: Ο Μυστικός Ζωοδότης
Ο Ήλιος είναι το μοναδικό αστέρι του συστήματός μας και ο απόλυτος κυρίαρχος. Το όνομά του φαίνεται να συνδέεται με τη ρίζα “ηλ” που σημαίνει φως. Μια άλλη εκδοχή τον συνδέει με τη λέξη “αλς”, δηλαδή τη θάλασσα. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Ήλιος φαίνεται να αναδύεται και να δύει μέσα στο νερό.
Για όλες τις αρχαίες παραδόσεις, ο Ήλιος είναι ο θεϊκός σπινθήρας. Είναι ο ζωοδότης κάθε ύπαρξης και ο κεντρικός ηλιακός θεός. Πολλές φιλοσοφίες, όπως η Αιγυπτιακή, θεωρούν ότι το πραγματικό του όνομα είναι μυστικό. Είναι μια οντότητα που κρατά τα κλειδιά της ζωής κρυμμένα από την ανθρώπινη νόηση. Είναι το πνευματικό κέντρο που συντηρεί τα πάντα με την ενέργειά του.
Σελήνη: Το Σέλας της Νύχτας
Η Σελήνη είναι ο πιστός μας σύντροφος στον νυχτερινό ουρανό. Το όνομά της παράγεται από τη λέξη “σέλας”, η οποία σημαίνει φως. Το ίδιο συμβαίνει και με τη λέξη “φεγγάρι”, που συνδέεται άμεσα με το φέγγος. Η Σελήνη δεν έχει δικό της φως. Αντανακλά το φως του Ήλιου πάνω στη Γη με έναν τρόπο μοναδικό.
Είναι το σύμβολο του συναισθήματος, της γονιμότητας και της αντανάκλασης. Παρατηρώντας τη, βλέπουμε τον καθρέφτη της ψυχής μας. Είναι η θηλυκή αρχή που ρυθμίζει τους κύκλους της ζωής και της φύσης.
Ο “Γοργοπόδαρος” Ερμής και ο Γραφίτης
Ο Ερμής είναι ο πλανήτης που βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο. Λόγω αυτής της θέσης, η τροχιά του γύρω από το άστρο μας είναι ταχύτατη. Ολοκληρώνει μια περιφορά σε μόλις 88 ημέρες. Οι αρχαίοι παρατήρησαν αυτή τη γρήγορη κίνηση στον ορίζοντα. Τον παρομοίασαν αμέσως με τον φτερωτό, “γοργοπόδαρο” αγγελιοφόρο των Θεών.
Υπάρχει όμως και μια σύγχρονη επιστημονική λεπτομέρεια που προκαλεί έκπληξη. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο πλανήτης διαθέτει άφθονο άνθρακα με τη μορφή γραφίτη. Αυτό είναι το υλικό που χρησιμοποιούμε στα μολύβια μας για να γράφουμε. Στην Αστρολογία, ο Ερμής θεωρείται ο κυβερνήτης της επικοινωνίας. Ελέγχει τον γραπτό και τον προφορικό λόγο. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς το όνομά του συνδέεται με το υλικό της γραφής και της νόησης.
Αφροδίτη: η “Εωσφόρος”
Η Αφροδίτη πήρε το όνομά της από τη θεά της ομορφιάς και του έρωτα. Είναι το πιο λαμπρό σώμα στον ουρανό μετά τη Σελήνη. Η εκτυφλωτική της λάμψη οφείλεται στην πυκνή ατμόσφαιρά της. Τα σύννεφά της αντανακλούν σχεδόν όλο το ηλιακό φως πίσω στο διάστημα. Η ίδια δεν μπορεί να απορροφήσει αυτό το φως, γι’ αυτό και φαίνεται τόσο φωτεινή.
Στο παρελθόν, οι άνθρωποι πίστευαν ότι η Αφροδίτη ήταν δύο διαφορετικά ουράνια σώματα. Όταν ανέτειλε πριν από τον Ήλιο, την ονόμαζαν Εωσφόρο, δηλαδή αυτή που φέρνει το φως. Όταν έδυε μετά τον Ήλιο, την ονόμαζαν Αποσπερίτη. Αργότερα κατάλαβαν ότι πρόκειται για το ίδιο σώμα που άλλοτε προπορεύεται και άλλοτε έπεται του Ήλιου.
Αν δείτε φωτογραφίες από τη NASA, θα καταλάβετε γιατί την αποκαλούν “ουράνιο κόσμημα”. Η όψη της είναι μαγευτική και απόλυτα συμμετρική. Το Αστρολογικό της σύμβολο ταυτίζεται με το σχήμα του ωαρίου. Η μορφή της θυμίζει έντονα τη γυναικεία γονιμότητα. Αντιπροσωπεύει τη θηλυκή ενέργεια που σαγηνεύει τον κόσμο με τη χάρη της.
Άρης: Ο Κόκκινος Πλανήτης του Πολέμου
Ο Άρης ξεχωρίζει στον ουρανό λόγω του έντονου κόκκινου χρώματός του. Αυτή η απόχρωση οφείλεται στον οξειδωμένο σίδηρο που καλύπτει την επιφάνειά του. Για τους αρχαίους, το κόκκινο χρώμα θύμιζε το αίμα των μαχών. Έτσι, ο Πλανήτης πήρε το όνομα του θεού του πολέμου και της αυθόρμητης διεκδίκησης.
Η σύνδεση με τον σίδηρο έχει μεγάλη ιστορική σημασία. Η ανακάλυψη αυτού του μετάλλου άλλαξε την πορεία της ανθρωπότητας. Περάσαμε από την εποχή του Χαλκού στην εποχή του Σιδήρου. Τα εργαλεία και τα όπλα έγιναν πιο σκληρά και ανθεκτικά. Ο Άρης Αστρολογικά συμβολίζει τη δράση και τη διεκδίκηση. Είναι η δύναμη που μας ωθεί να παλεύουμε για όσα επιθυμούμε. Είναι η ενέργεια της επιβίωσης και της νίκης.
Δίας: Η Ενσάρκωση της Ζωής και του “Εν-Δια-φέροντος”
Ο Δίας είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς του Ηλιακού μας Συστήματος. Είναι ένας τεράστιος Πλανήτης με μάζα μεγαλύτερη από όλους τους άλλους μαζί. Γύρω του περιφέρονται δεκάδες δορυφόροι, θυμίζοντας ένα μικρό ηλιακό σύστημα. Οι αρχαίοι του έδωσαν το όνομα του αρχηγού των Θεών.
Στο επίπεδο του αποσυμβολισμού, το όνομα “Ζευς” έχει την ίδια ρίζα με τη λέξη “ζωή”. Οτιδήποτε έχει πνευματική αξία το ονομάζουμε “εν-Δία-φέρον“. Ακόμα και η Ιατρική ορολογία χρησιμοποιεί αυτή τη ρίζα. Λέμε ότι μια γυναίκα βρίσκεται σε “εν-Δία-φέρουσα” κατάσταση όταν κυοφορεί το έμβρυο.
Σας προτείνουμε να δείτε μια δορυφορική φωτογραφία του Δία. Η εμφάνισή του μοιάζει εκπληκτικά με ένα γονιμοποιημένο ωάριο. Είναι η στιγμή που η ζωή αρχίζει να δημιουργείται και να εμψυχώνεται. Η Αφροδίτη είναι το ωάριο που αναμένει, ενώ ο Δίας είναι η ίδια η έναρξη της ζωής.
Κρόνος: Ο Κυρίαρχος του Χρόνου και των Ορίων
Ο Κρόνος ήταν ο πιο απομακρυσμένος Πλανήτης που μπορούσαν να διακρίνουν οι αρχαίοι με γυμνό μάτι. Λόγω της θέσης του, αποτελούσε το τελευταίο σύνορο του ορατού σύμπαντος. Στη μυθολογία, ο Κρόνος “κατάπινε” τα παιδιά του. Αυτή η πράξη συνδέεται άμεσα με τη θέση του στο ηλιακό σύστημα.
Επειδή ήταν ο τελευταίος ορατός Πλανήτης, η τροχιά του εμπεριείχε όλους τους υπόλοιπους πλανήτες που ήταν γνωστοί μέχρι τότε. Όλο το Ηλιακό Σύστημα βρισκόταν “μέσα” στον Κρόνο. Με αυτόν τον τρόπο, ο Κρόνος εμπεριείχε και περιόριζε μέσα στην τροχιά του όλες τις άλλες πλανητικές ενέργειες.
Παράλληλα, ο Κρόνος σχετίζεται άμεσα με την ύλη και τη διαδικασία της υλοποίησης. Αντιπροσωπεύει τη στιγμή που η ψυχή αποκτά όριο και ενσαρκώνεται μέσα σε ένα σώμα. Όπως ο Κρόνος οριοθετεί το ηλιακό σύστημα, έτσι και το σώμα οριοθετεί την ύπαρξη στην υλική πραγματικότητα. Είναι η δύναμη που δίνει σχήμα και μορφή στο άυλο. Ο Κρόνος μας διδάσκει ότι η ζωή στον υλικό κόσμο απαιτεί την αποδοχή των ορίων και των πρακτικών κανόνων της φύσης.
Ουρανός: Η Επανάσταση από Ψηλά
Ο Ουρανός ανακαλύφθηκε το 1781 από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Ήταν μια εποχή μεγάλων κοινωνικών αναταραχών και εξεγέρσεων. Λέγεται πως η ιδέα προήλθε από την απλή λογική ενός παιδιού που ήθελε τη διαδοχή των Θεών. Ο Ουρανός είναι ο πατέρας του Κρόνου. Στη μυθολογία ευνουχίστηκε από τον γιο του και απομακρύνθηκε ψηλά.
Από εκείνη την απόσταση παρατηρεί τα πάντα εξ αποστάσεως. Είναι ένας γίγαντας πάγου αποτελούμενος από αέρια. Το σύμβολό του συνδέεται με την ανακάλυψή του και την εποχή του Διαφωτισμού. Συμβολίζει την ξαφνική αλλαγή, την επανάσταση και την πνευματική ελευθερία. Είναι ο πλανήτης που μας καλεί να δούμε πέρα από τα καθιερωμένα.
Ποσειδώνας: Ο Ρομαντισμός της Αβύσσου
Ο Ποσειδώνας ανακαλύφθηκε το 1846, στην καρδιά της εποχής του Ρομαντισμού. Είναι ένας Πλανήτης από αέρια με ένα βαθύ και μαγευτικό μπλε χρώμα. Πήρε το όνομα του Θεού των θαλασσών και των ωκεανών. Η ανακάλυψή του συνέπεσε με την άνθιση της πνευματικότητας και των τεχνών.
Το όνομα Ποσειδώνας το έδωσε ο Γάλλος μαθηματικός Ουρμπέν Λεβεριέ (Urbain Le Verrier). Ο Λεβεριέ ήταν αυτός που υπολόγισε με μαθηματική ακρίβεια τη θέση του πλανήτη πριν καν τον δουν με τηλεσκόπιο.
Αρχικά, ο Λεβεριέ ήθελε να δώσει στον πλανήτη το δικό του όνομα (να τον πει “Λεβεριέ”). Όμως, η διεθνής επιστημονική κοινότητα αντέδρασε. Έτσι, ο ίδιος πρότεινε το όνομα Ποσειδώνας, ισχυριζόμενος ψευδώς ότι το όνομα είχε ήδη εγκριθεί από το Γαλλικό Γραφείο Γεωγραφικού Μήκους.
Αντιπροσωπεύει το άπειρο, τη φαντασία και το συναίσθημα που δεν γνωρίζει σύνορα. Είναι η σύνδεσή μας με το αόρατο, το όνειρο και το θείο. Ο Ποσειδώνας μας θυμίζει ότι υπάρχει ένας κόσμος πέρα από την ύλη. Είναι η δύναμη της έμπνευσης και της απόλυτης αγάπης.
Πλούτωνας: Η Πύλη του Κάτω Κόσμου
Ο Πλούτωνας είναι μικρός σε μέγεθος αλλά συγκλονιστικός σε δύναμη. Έχει υπερβολικά μεγάλη πυκνότητα και βαρύτητα. Είναι σαν να δημιουργεί μια μικρή μαύρη τρύπα στον χώρο που βρίσκεται. Γύρω του περιφέρεται ο δορυφόρος του, ο Χάροντας, σε μια απόλυτα συγχρονισμένη τροχιά.
Η μικρή Βενετία Μπέρνεϊ (Venetia Burney), που έτρεφε μεγάλη αγάπη για τη μυθολογία, συζητούσε με τον παππού της για την ανακάλυψη. Σκέφτηκε πως ένας Πλανήτης τόσο σκοτεινός και απομακρυσμένος θα έπρεπε να πάρει το όνομα του Θεού του κάτω κόσμου.
Ο παππούς της, που ήταν βιβλιοθηκάριος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μετέφερε την πρόταση στους αστρονόμους.
Αυτό ταιριάζει απόλυτα με τη συμπυκνωμένη και σκοτεινή του φύση. Αστρολογικά συνδέεται με την μεταμόρφωση, τον θάνατο και την αναγέννηση. Είναι η δύναμη που φέρνει στην επιφάνεια ό,τι είναι κρυμμένο. Είναι ο Πλανήτης της απόλυτης δύναμης και της ριζικής αλλαγής.
Συμπέρασμα
Από ότι φαίνεται τα τυχαία ονόματα των Πλανητών, μόνο τυχαία δεν δόθηκαν. Οι Πλανήτες είναι δεμένοι με την ενέργεια του ονόματος τους. Αστρολογικά είναι εμφανείς αυτές οι ομοιότητες με τα Αστρονομικά και Μυθολογικά τους χαρακτηριστικά.
