Αποσυμβολίζοντας την Ενέργεια του Κρόνου

Ανάγνωση: 3 λεπτά

Η ενέργεια του Κρόνου εκδηλώνεται ως ο αρχέτυπος δημιουργός της ύλης, εγκλωβίζοντας τη ζωτική δύναμη για να την τιθασεύσει και να την περιορίσει. Μέσα από τον μύθο του Κρόνου που “καταπίνει” τα παιδιά του, αποκαλύπτονται οι ρίζες της πατριαρχικής εξουσίας και το υπαρξιακό κενό που προκύπτει από την αποκοπή από τη Δημιουργική Πηγή (Ρέα). Πώς μπορεί όμως αυτή η δύναμη να μετουσιωθεί από καταπιεστική σε μια πηγή αυθεντικής ωριμότητας και απόλυτης αρμονίας?

της Ελίνας Βατικιώτη

Η Μυθολογική Αλληγορία και η Φύση της Ύλης

Ο  Κρόνος καταπίνει τα παιδιά του και αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς μια μυθολογική αλληγορία, αλλά η αποτύπωση της ίδιας της φύσης της ύλης. Ο Κρόνος δημιουργεί την ύλη μέσα από τον εγκλωβισμό της ενέργειας, την οποία δεν ενσωματώνει, αλλά την περιορίζει. Αν τα παιδιά του τα “έτρωγε” σημαίνει πως θα τα ενσωμάτωνε, οπότε θα επικρατούσε η ενέργεια του Πλούτωνα, που είναι άγρια, ακατέργαστη και μεταμορφωτική.

Η Πατριαρχική Εξουσία και ο Εγκλωβισμός της Ενέργειας

Η  αλήθεια είναι ότι τα παιδιά του Κρόνου βγαίνουν αρτιμελή, γεγονός που δείχνει πως χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν την εξουσιαστική δύναμη του Κρόνου. Ο Κρόνος, αυτή η αρχέτυπη δύναμη, χρησιμοποιεί το δυναμικό των άλλων για να ενισχύσει την αυταρέσκεια του, καθώς αισθάνεται έλλειψη και ανασφάλεια για το αν θα καταφέρει να διατηρήσει την κυριαρχία του και ίσως την ύπαρξη του.

Αυτή η απολύτως κυριαρχική ενέργεια δεν είναι τίποτα άλλο από τη δύναμη της πατριαρχίας. Μια εξουσία που εκμεταλλεύεται, καταπιέζει και χρησιμοποιεί τη δημιουργική δύναμη των άλλων για ίδιο όφελος. Εδώ, ο Κρόνος μεταμορφώνεται σε μια δύναμη που εγκλωβίζει τα πάντα για να παραμείνει στην κορυφή. 

Το Λάθος του Κρόνου: Η Αποκοπή από τη Δημιουργική Πηγή

Μυθολογικά ο Κρόνος κάνει ένα τεράστιο λάθος! Ένα λάθος το οποίο επαναλαμβάνεται. Ένα λάθος που έκανε και ο πατέρας του ο Ουρανός. Αποκόπτει τα παιδιά του από την Δημιουργική Πηγή–Μητέρα-Ρέα. Αποκόπτει τα δημιουργήματα από τη συνεχιζόμενη, αδιάκοπη ροή της δημιουργικής ενέργειας (ΡΕΑ). Τα αποκόπτει από την Αγάπη της δημιουργικής έκφρασης από την οποία εκπορεύονται.

Η Αναζήτηση της Επανένωσης και το Υπαρξιακό Κενό

Σκεφτείτε, τώρα, πώς αισθάνεται ο άνθρωπος όταν ενσαρκώνεται (Ύλη-Σάρκα-Κρόνος) και συνεχώς αναζητά την επανένωση με την Δημιουργική Δύναμη, νιώθοντας το κενό της αποκοπής και την ένταση της αποστασιοποίησης.

Επίσης όμως, όταν για παράδειγμα, παίρνουμε από έναν δημιουργό το δημιούργημα – έργο του και το αποκόπτουμε από την αυθεντική του πηγή για ίδιο όφελος, ενισχύουμε τις στρεβλωμένες ενέργειες του Κρόνου. Η πραγματική τιμωρία αυτής της πράξης δεν έρχεται απαραίτητα με τη μορφή άμεσης τιμωρίας, αλλά με την αυξανόμενη αίσθηση έλλειψης ικανοποίησης, μια αίσθηση ότι, παρά την “κατάκτηση”, κάτι είναι άδειο και μη ολοκληρωμένο. Αυτή η “κενότητα” συνοδεύει όσους προσπαθούν να προχωρήσουν με κάτι που δεν τους ανήκει, και τους απομακρύνει από την αυθεντικότητα και την αληθινή τους δύναμη.

Η Θετική Όψη του Κρόνου: Η Σύνδεση με τη Ρίζα

Όμως, η ενέργεια του Κρόνου δεν είναι καταδικασμένη να είναι μόνο καταπιεστική. Αναπνέει και ενδυναμώνει όταν δεν αποκόπτεται από την Δημιουργική Πηγή του, τη Ρέα. Όταν η ενέργεια παραμένει συνδεδεμένη με τη ρίζα της, τότε μπορεί να προσφέρει αληθινή στήριξη, αυθεντική ωριμότητα και αθανασία. Όταν συνδεόμαστε με την αυθεντική μας πηγή, η δύναμη του Κρόνου λειτουργεί θετικά και δημιουργικά.

Η Επιστροφή στην Αρμονία: Η Υγιής Κρόνια Ενέργεια

Ας μην ξεχνάμε πως αυτή η μυθολογική διήγηση αναφέρεται πλέον στο Σιδηρούν γένος των ανθρώπων, όπου η ενέργεια του Κρόνου γίνεται σφιχτή και περιοριστική, ενώ η Υγιής Κρόνια Ενέργεια αποπνέεται στο Χρυσό γένος των ανθρώπων, την εποχή που η ανθρωπότητα ζούσε σε απόλυτη αρμονία με τη φύση. Τότε, οι άνθρωποι δεν χρειάζονταν να εργάζονται για την επιβίωσή τους, καθώς η Γη παρείχε τρόφιμα σε αφθονία. Ζούσαν για εκατοντάδες χρόνια, αλλά διατηρούσαν πάντα νεανική εμφάνιση, και τελικά πέθαιναν ειρηνικά, χωρίς πόνο. Τα πνεύματά τους συνέχιζαν να υπάρχουν ως “κηδεμόνες”, προσφέροντας καθοδήγηση και προστασία στην ανθρωπότητα.