Στα βάθη της απέραντης θάλασσας, ο Θεός Ποσειδώνας φυλάει δώδεκα μυθικά κεριά που αντιπροσωπεύουν τις υψηλότερες αξίες της ανθρώπινης ψυχής. Μέσα από μια Αστρολογική Αλληγορία, η Μαριάννα Λαλίδου μας αφηγείται το ταξίδι της Χρυσηίδας και πώς η δύναμη της αγάπης μπορεί να ξανανάψει το φως της πνευματικής πληρότητας.
της Μαριάννας Λαλίδου
Μια φορά κι έναν καιρό,στα βάθη της απέραντης θάλασσας,εκεί όπου το φώς του ήλιου ζέσταινε γλυκά τα κρυστάλλινα νερά, ζούσε ο Ποσειδώνας, ο υπέρτατος Θεός των υδάτων. Το παλάτι του μεγαλοπρεπές, φτιαγμένο από κοράλλια και μαργαριτάρια. Εκεί υπήρχε κάτι άγνωστο… Τα Κεριά του Ποσειδώνα! Ήταν δώδεκα μυθικά κεριά,σκαλισμένα και στολισμένα με πολύτιμους κρυστάλλους.
Κάθε κερί έκρυβε μια δύναμη… Την πίστη, το ρομαντισμό, την τέχνη, την έμπνευση, τη φαντασία, την αγάπη, την αλήθεια, την εμπιστοσύνη, την συγχώρεση, τα όνειρα, την πληρότητα της ψυχής, την υπέρβαση. Όσο τα κεριά έμεναν αναμμένα, οι θάλασσες και τα βασίλεια ήταν γαλήνια και οι άνθρωποι ζούσαν ειρηνικά και αρμονικά.
Μια νύχτα σκοτεινή, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να χάνουν την πίστη τους, να ξεχνούν τον σεβασμό, τα κεριά άρχισαν να σβήνουν ένα ένα. Τα κύματα έγιναν άγρια και οι άνεμοι ούρλιαζαν από θυμό.
Ο Ποσειδώνας πληγωμένος στην καρδιά, κάλεσε ένα μικρό κορίτσι από την στεριά, την Χρυσηίδα που αγαπούσε τη θάλασσα, η καρδιά της ήταν αγνή και επικοινωνούσαν μαζί κάθε μέρα με την ανατολή του ήλιου. Ο Ποσειδώνας της εμπιστεύτηκε μια πολύ δύσκολη αποστολή. Να ανάψει και πάλι τα κεριά, πριν σβήσουν οι μαγικές τους ιδιότητες μια για πάντα. Η Χρυσηίδα βούτηξε στη θάλασσα δίχως δισταγμό. Τα δελφίνια την οδήγησαν, οι ιππόκαμποι την προστάτεψαν και τα ψάρια φώτιζαν τον δρόμο της.
Για να ανάψει και πάλι κάθε κερί, χρειαζόταν να προσφέρει κάτι από τα βάθη της ψυχής της.
Όταν άναψαν τα Κεριά του Ποσειδώνα,το παλάτι και οι θάλασσες γέμισαν Φώς! Τα βασίλεια ενώθηκαν με τα πιο ζεστά χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο Ποσειδώνας χαμογέλασε και τα πάντα έλαμψαν!
Από τη στιγμή εκείνη όταν οι άνθρωποι κοιτάζουν τα φωτάκια να τρεμοπαίζουν πάνω στη θάλασσα, λένε πως είναι τα Κεριά του Ποσειδώνα, που θυμίζουν μικρούς και μεγάλους να αγαπούν δίχως όρους και να εμπιστεύονται το Θεϊκό Σχέδιο… Κι αν κάποτε η θάλασσα θυμώσει, ίσως να περιμένει κάποιον με καθαρή καρδιά να ανάψει με το φως της ψυχής του, τα Κεριά του Ποσειδώνα.
