Η είσοδος του Ποσειδώνα στο ζώδιο του Κριού σηματοδοτεί μια εποχή όπου η ορμή της δράσης συναντά τα βάθη του ασυνειδήτου. Η Γεωργία Σαβοπούλου αναλύει αυτή τη σημαντική διέλευση, εξερευνώντας πώς το πνευματικό όραμα μπορεί να εμπνεύσει νέα ξεκινήματα και πώς η συλλογική διαίσθηση επαναπροσδιορίζει την ανάγκη μας για ατομική εξέλιξη.
της Γεωργίας Σαβοπούλου
Ἀμφὶ Ποσειδάωνα μέγαν θεὸν ἄρχομ᾽ ἀείδειν γαίης κινητῆρα καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης πόντιον, ὅσθ᾽ Ἑλικῶνα καὶ εὐρείας ἔχει Αἰγάς.
διχθά τοι Ἐννοσίγαιε θεοὶ τιμὴν ἐδάσαντο ἵππων τε δμητῆρ᾽ ἔμεναι σωτῆρά τε νηῶν.
Χαῖρε Ποσείδαον γαιήοχε κυανοχαῖτα, καὶ μάκαρ εὐμενὲς ἦτορ ἔχων πλώουσιν ἄρηγε
Άρχομαι να άδω αμέσως τον Ποσειδώνα, τον μέγα θεό, της γαίας τον κινητήρα και της ατρύγητης θάλασσας, τον πόντιο, ο οποίος έχει τον Ελικώνα και τις ευρείες Αιγές.
Οι θεοί σου έχουν δώσει διπλή τιμή, Εννοσίγαιε, να είσαι και δαμαστής ίππων και σωτήρας πλοίων.
Χαίρε, Ποσειδών γαιήοχε κυανοχαίτα, και μάκαρ, έχοντας ευμενές ήτορ δίδε αρωγή σε όσους πλέουν
Ομηρικός Ύμνος Ποσειδώνος
Η Μυθολογική Καταγωγή και η Ιερή Τριάδα
Γιος του Κρόνου και της Ρέας, τον κατάπιε ο πατέρας του και απελευθερώθηκε -μαζί με τα άλλα αδέλφια του, μεταξύ των οποίων και ο Πλούτων– από τον αδελφό του Δία πριν την οριστική έκπτωση του Κρόνου και έτσι, εν τέλει, αποτέλεσαν την Ιερή Τριάδα διευθέτησης του Σύμπαντος Κόσμου.
Σύμφωνα με τους Πλάτωνα και Πρόκλο, ο Πλούτων εφορεύει στον κάτω κόσμο (αποκαλείται και τριαδικός Ζευς αλλά και Χθόνιος Ζευς καθώς εποπτεύει τη Γη και τα εντός της Γης), ο Ποσειδώνας στη θάλασσα (στην οποία “επιπλέει η ξηρά” κατά τον Ησίοδο και αποκαλείται και δυαδικός Ζευς ενάλιος και εποπτεύει κάθε υγρή ουσία) και ο Δίας στη ζώνη του Ουρανού (εποπτεύει το πυρ και τον αιθέρα – τη νόηση).
Οι Κατοικίες και η Διπλή Υπόσταση του Θεού
Έτσι, ο Ποσειδώνας έχει διπλή υπόσταση: είναι Θεός της Θάλασσας αλλά και Χθόνιος (Γαιήοχος) και εξαιτίας αυτής έχει δύο τόπους κατοικίας: ένα δώμα στην κορυφή του Ολύμπου, χτισμένο από τον Ήφαιστο, όπως και των υπολοίπων Ολυμπίων, και ένα παλάτι χρυσό και αστραφτερό στα βάθη της θάλασσας κοντά στις Αιγές (αποκαλείται και Αιγαίος). Η θέση του Ποσειδώνα είναι εξέχουσα ως η εκ δεξιών του Διός. Έτσι, όλες οι “εν γενέσει” ψυχές, κάθε δηλαδή ενσαρκωμένη ψυχή κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσής της εμπίπτει στη δικαιοδοσία του.
Ετυμολογία και Ιερά Σύμβολα
Ετυμολογικά, η επικρατέστερη εκδοχή δίνει ως καταγωγή του ονόματός του την ινδοευρωπαϊκή ρίζα “potis” που σημαίνει κύριος/κραταιός και την αττική λέξη “δα” που σημαίνει Γη. Επίσης, αποκαλείται και Ταύρειος, Πατήρ, Σωτήρ, Επόπτης, Ίππιος, Αιγαίος, Ελικώνιος και άλλως. Έμβλημά του η Τρίαινα, κατασκευασμένη από τους Τελχίνες (ή αλλιώς Κουρήτες: 9 τέκνα της Θάλασσας δίχως άκρα, έχοντα πτερύγια) ως σύμβολο της τρισυπόστατης θεϊκής αρχής (Δίας – Ποσειδώνας – Πλούτωνας) και υπενθύμισης της σύνδεσης των τριών κόσμων, ορατών και αοράτων. Άλλα σύμβολα του Ποσειδώνα είναι ο Ίππος, το Δελφίνι και ο Ταύρος, όλα εμπνευσμένα από τις διάφορες μορφές που παίρνουν τα αφρίζοντα νερά των ποταμών και των θαλασσών.
Η Τρίαινα των Άνδεων και ο Μήνας Ποσειδεών
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ότι ο αρχαίος μήνας Ποσειδεών αντιστοιχεί στον σημερινό Δεκέμβριο και το Έλατο ήταν αφιέρωμα σε εκείνον όπως και η ύπαρξη ενός γιγαντιαίου γεωγλυφικού σε παραθαλάσσια κι απόκρημνη περιοχή του Περού που χρονολογείται περί το έτος 200 π.Χ. και απεικονίζει μία Τρίαινα (“Τρίαινα των Άνδεων” – ύψους 183μ και πλάτους 3,4μ) και αποκαλύπτει μια πανάρχαια αρχετυπική σύνδεση με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού…
Η Επιστημονική Ανακάλυψη του Πλανήτη
Η ανακάλυψη του πλανήτη Ποσειδώνα είναι η πρώτη που έγινε βάσει μαθηματικών προβλέψεων ακριβείας και όχι κατόπιν συστηματικής παρατήρησης του ουρανού: η ύπαρξή του είχε προβλεφθεί θεωρητικά το 1843 από τον Γάλλο αστρονόμο Urbain Leverrier, λόγω της βαρυτικής του επίδρασης στον Ουρανό. Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 23 Σεπτεμβρίου του 1846 από τον John Galle του αστεροσκοπείου του Βερολίνου, βάσει των προβλέψεων του Leverrier.
Πρόκειται για τον 8ο πλανήτη του Ηλιακού μας Συστήματος, βρίσκεται σε απόσταση 4.5 δις χλμ από τον Ήλιο και έχει διάμετρο 49.500 χλμ. Το χρώμα του είναι γαλανό, λόγω του ελάχιστου μεθανίου της ατμόσφαιράς του το οποίο έχει την ιδιότητα να απορροφά το κόκκινο φως. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι πως στην επιφάνειά του πνέουν άνεμοι με ταχύτητες μεγαλύτερες από 2.000 χλμ/ώρα, κάτι μοναδικό στο Ηλιακό μας Σύστημα. Εντυπωσιακή είναι και η Μεγάλη Σκοτεινή Κηλίδα στο νότιο ημισφαίριό του της οποίας η διάμετρος είναι ίση με της Γης.
Αστρολογική Ερμηνεία και Ιδιότητες
Για την Αστρολογία, ο Ποσειδώνας συνδέεται με το πεδίο των ψευδαισθήσεων και της πλάνης (στην αρνητική του για τον άνθρωπο εκδήλωση) αλλά και τις μη υλικές επιρροές, τα όνειρα, την πίστη σε ανώτερα ιδανικά και ιδέες, την πνευματικότητα, τη θεϊκή παρέμβαση.
Ενισχύει τη διαίσθηση αλλά και την καλλιτεχνία αφού εκφράζει την εσωτερική πραγματικότητα που καθίσταται ορατή μόνο μέσω των ματιών της Ψυχής (υπό προϋποθέσεις οδηγεί στην αλήθεια ή στην παραμόρφωσή της). Εκφράζει τον ιδεαλισμό αλλά γίνεται και κλειδούχος της λύτρωσης, της ψυχικής κάθαρσης.
Η Διέλευση στον Κριό και Ιστορικά Δεδομένα
Στις 30 Μαρτίου 2025 θα εισέλθει στη ζωδιακή περιοχή του Κριού στην οποία θα παραμείνει μέχρι το 2039, αφού ενδιάμεσα αναδρομήσει στους Ιχθείς από τις 22 Οκτωβρίου έως τις 26 Ιανουαρίου 2026. Τελευταία φορά βρισκόταν εκεί κατά τα έτη 1861 έως 1875 και σίγουρα…δεν θα ζούμε για να τον ξαναδούμε εκεί (η διέλευσή του από κάθε ζωδιακή περιοχή διαρκεί 13 έως 14 χρόνια, οπότε θα χρειαστούν περίπου 165 έτη για να επιστρέψει στον Κριό).
Σε έναν προσωπικό χάρτη, ο Ποσειδώνας πληροφορεί το άτομο για το ότι η σφοδρή επιθυμία του βιώματος της ζωδιακής περιοχής στην οποία βρίσκεται δημιουργεί περιφρόνηση για τα της απέναντι περιοχής ενώ η ταπεινότητα αντίληψης των βιωμάτων της είναι εκείνη που θα φέρει την ισορροπία και τη συνύπαρξη των αντιθέσεων του ζωδιακού άξονα.
Σε κοσμικό επίπεδο σχετίζεται με τα εξιδανικευμένα Αρχέτυπα. Ενώ, λοιπόν, σε ατομικό επίπεδο ο Ποσειδώνας στον Κριό θα μπορούσε -μεταξύ πολλών άλλων- λ.χ. να μας επιστήσει την προσοχή ώστε στο όνομα της προσωπικής μας ανεξαρτησίας (Κριός) να μην περιφρονούμε τη δικαιοσύνη ή/και τη συλλογικότητα (Ζυγός) και να μας συμβουλεύσει ώστε να “χτίσουμε υγιείς σχέσεις και συναναστροφές με τους άλλους, δίχως εξιδανικεύσεις και υπερβολικές απαιτήσεις” σε κοσμικό επίπεδο έχει να μας πει…τόσα κι άλλα τόσα!
H ζωδιακή περιοχή του Κριού -έχοντας κυβερνήτη της τον Άρη και σηματοδοτώντας στη δυτική Αστρολογία την έξαρση της Άνοιξης- είναι εκείνη που σχετίζεται με την εκκίνηση, με το θάρρος, με την ανάγκη για ανεξαρτησία, την αυτοπεποίθηση, την αμεσότητα στην έκφραση, την παρόρμηση για εκρηκτική δράση, ενίοτε τη βία και την ορμή, την ανάγκη αναγνώρισης του Εαυτού αλλά και με την αντοχή και τον ηρωισμό.
Εδώ, ο Ποσειδώνας θα βρει σίγουρα ένα πεδίο…δόξης λαμπρό ώστε να αναδειχθούν ιδεαλιστικές διεκδικήσεις και δράσεις προς την εξέλιξη της ανθρωπότητας αλλά, ταυτόχρονα, θα ελλοχεύει διαρκώς ο κίνδυνος της υπερβολής, της βίας, της πλάνης και της περιφρόνησης περί του δικαίου (Ζυγός) -ακόμη και των ανθρώπινων νόμων– με όσες συνέπειες κάτι τέτοιο θα μπορούσε να φέρει και σε συλλογικό επίπεδο κοινωνιών και κρατών.
Άραγε, αν τεθεί ζήτημα σύγκρουσης μεταξύ των ανθρώπινων και των θεϊκών Νόμων, ο Ποσειδώνας ποιον θα συνδράμει…? Μια τέτοια θέση, θα μπορούσε να σημάνει μια έξαρση έντασης και βίας σε ό,τι αφορά στα θρησκευτικά ζητήματα (λ.χ. πόλεμοι με επίφαση τις θρησκείες), καθώς το περί Θεού ζήτημα που διαχειρίζεται, μεταξύ άλλων, ο Ποσειδώνας μπορεί να βρει έκφραση μέσω των ορμητικών τρόπων της περιοχής του Κριού.
Επίσης, θα ευνοηθεί η ανάδειξη νέων μορφών ή και ρευμάτων τέχνης που θα αφήσουν το αποτύπωμά τους στον κόσμο μας αλλά και η δράση στο πεδίο της πνευματικότητας.
Ο Ποσειδώνας στον Κριό μας καλεί να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας τη συλλογικότητα, το όλον, την ουσιαστική ενότητα και να απελευθερωθούμε από τα στενά όρια του εαυτού ώστε να μην…πλανευτούμε και να μη χαθούμε μέσα στην αυταπάτη του “εγώ”.
Ιστορικά, είναι χαρακτηριστικό πως την περίοδο 1861-1875 όπου ο Ποσειδώνας και πάλι διελήλακε στον Κριό, είχαμε μεταξύ άλλων την έναρξη αλλά και τη λήξη του αμερικανικού εμφυλίου (1861-1865) -του οποίου κύρια αιτία υπήρξε η δουλεία και οι σχετιζόμενες με αυτή οικονομικές ανισότητες ανάμεσα σε Βορρά και Νότο- στον οποίο έχασαν τη ζωή τους (πολεμιστές και άμαχοι) περισσότεροι από 1.000.000 άνθρωποι και οδήγησε στη Διακήρυξη Χειραφέτησης με την οποία καταργήθηκε η δουλεία στη συντριπτική πλειοψηφία των Ηνωμένων Πολιτειών (εξαιρεθηκαν επτά).
H εν λόγω Διακήρυξη, υπογράφηκε την Πρωτοχρονιά του 1863, ενώ ο Ποσειδώνας ήταν στην 1η μοίρα του Κριού και ο Άρης επίσης στον Κριό σε αντίθεση ακριβείας με τον Δία στον Ζυγό – όψη που καλεί σε δράση (Κριός) ώστε να επέλθει ισορροπία σε συλλογικό επίπεδο (Ζυγός). Αξίζει να σημειώσει κανείς πως ταυτόχρονα ο Άρης του Προέδρου Λίνκολν βρισκόταν σε σύνοδο με τον κοσμικό Δία, με ακρίβεια 36 λεπτών της μοίρας, όψη που υποστηρίζει την “εκρηκτική νίκη” στις επιδιώξεις του Άρη.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμη, αν λάβουμε υπόψη μας και την κοσμική αντίθεση Ποσειδώνα-Κρόνου αλλά για να μην ξεφύγουμε του σκοπού του άρθρου, παραθέτω ημερομηνία και τόπο γέννησης του Αβραάμ Λίνκολν: 12 Φεβρουαρίου 1809, Hodgenville – Kentucky, για όποια/ον ίσως θελήσει να ψάξει περισσότερα.
Ακολουθούν, παρακάτω, γεγονότα που μπορούν να θεωρηθούν ενδεικτικά της διέλευσης του Ποσειδώνα από τον Κριό και αφορούν στο διάστημα 1861 – 1875.
Κινήματα – Εξεγέρσεις – Πολιτική – Οικονομία
Γεωλογικά φαινόμενα
Τέχνη – Πολιτισμός
Αντί επιλόγου
“Ποσειδώνας” του Φρ. Κάφκα, Μετάφραση: Γ. Κώνστας
O Ποσειδώνας καθόταν στο γραφείο του και λογάριαζε. Η διακυβέρνηση όλων των υδάτων του κόσμου τον έκανε να δουλεύει ασταμάτητα.
Θα μπορούσε να έχει όση βοήθεια ήθελε, και είχε αρκετή, επειδή όμως είχε πάρει πολύ σοβαρά τα καθήκοντά του, λογάριαζε τα πάντα ακόμα μια φορά, κι έτσι κανείς δεν μπορούσε να τον βοηθήσει ικανοποιητικά.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι του ’κανε κέφι να δουλεύει. Προσπαθούσε να τελειώσει, επειδή ήταν υποχρεωμένος. Μα φυσικά και είχε προσπαθήσει να βρει μια πιο χαρούμενη εργασία –αυτή ήταν η έκφρασή του– αλλά πάντοτε, όταν του γινόντουσαν διάφορες προτάσεις, γινόταν φανερό ότι τίποτα δεν του ταίριαζε τόσο καλά όσο τα μέχρι τώρα καθήκοντά του.
Εκτός αυτού, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρεθεί κάτι άλλο για κείνον. Ήταν απίθανο να του ανατεθεί μια ορισμένη θάλασσα. Εξάλλου, η δουλειά που θα έκανε τότε δεν θα ήταν απλώς μικρότερη, αλλά ευτελής.
O Μεγάλος Ποσειδώνας δεν μπορούσε ν’ αναλάβει παρά μονάχα μια πολύ υψηλή θέση. Κι αν του πρόσφερε κανείς μια θέση έξω από τα νερά του, και μόνο στην ιδέα αρρώσταινε, η θεϊκή του αναπνοή κοβόταν και το σεβάσμιο στήθος του έτρεμε. Παρ’ όλ’ αυτά κανείς δεν έπαιρνε τις δυσκολίες του στα σοβαρά.
Όταν ένας ισχυρός παραπονείται, πρέπει κανείς, ακόμα και στην πιο απελπιστική κατάσταση, να δείχνει ότι κάνει μια προσπάθεια. Στην πραγματικότητα, κανένας δεν μπορεί να σκεφτεί ν’ απαλλάξει τον Ποσειδώνα από τα καθήκοντά του.
Από την αρχή της αρχής ήταν ο Ποσειδώνας ο θεός της θάλασσας κι είναι υποχρεωμένος να παραμείνει, ακόμα κι αν δεν του γουστάρει. Πιο πολύ απ’ όλα εξοργίζεται –κι αυτό προξενεί κυρίως τη δυσαρέσκειά του σε σχέση με τη θέση του– όταν αντιλαμβάνεται την ιδέα που έχουν οι άλλοι γι’ αυτόν, ότι συνέχεια κόβει βόλτες πάνω στα κύματα κρατώντας την τρίαινά του.
Αντί γι’ αυτό, κάθεται στο βυθό του Ωκεανού και λογαριάζει ασταμάτητα. Μονάχα ένα ταξίδι, που έκανε πού και πού για να συναντήσει το Δία, ήταν η μοναδική παύση στη ρουτίνα του, ένα ταξίδι από το οποίο επέστρεφε κάθε φορά εξοργισμένος. ‘Έτσι δεν είχε μπορέσει να δει τη θάλασσα σχεδόν καθόλου, μονάχα όταν βιαστικά πετούσε προς τον Όλυμπο, και ποτέ δεν την είχε ταξιδέψει από τη μια άκρη στην άλλη. Φρόντιζε να λέει ότι περιμένει την καταστροφή του κόσμου, τότε θα μπορούσε να βρει μια στιγμή ησυχίας, έτσι ώστε λίγο πριν το τέλος, καθώς θα έριχνε μια τελευταία ματιά στους λογαριασμούς, θα μπορούσε να κάνει ένα μικρό ταξιδάκι, μια τόση δα εκδρομούλα….
